Het is een dinsdagmiddag op het Bonhoeffer College in Enschede. De kantine vult zich met betrokken professionals uit onderwijs, gemeente en zorg. Ze zijn samen gekomen voor de netwerkbijeenkomst van de subregio Enschede. Om het te hebben over jongeren. Over hoe we voorkomen dat ze tussen wal en schip vallen. Want in een stad waar armoede en criminaliteit vaak dichtbij zijn, is samenwerking geen luxe, maar noodzaak. De aftrap wordt gedaan door Ben Pluimers, teamleider bovenbouw van het Bonhoeffer. Zijn woorden raken meteen de kern.

“Wij noemen het hier wel eens de orkaan Enschede,” begint Ben zijn verhaal. “Veel van onze leerlingen staan onder druk van omstandigheden waar ze zelf niet voor gekozen hebben. Ze hebben te maken met armoede, criminaliteit, drank en drugs, wat helaas ook in deze orkaan gemakkelijk komt aanwaaien.” 

Toch biedt deze storm ook ruimte voor verandering. “Midden in die orkaan is er één plek waar het windstil is en waar de zon schijnt: het oog van de orkaan,” vervolgt Ben. “Een plek waar jongeren adem kunnen halen en weer vooruit kunnen kijken. En daar willen wij zijn, samen met iedereen die hen kan helpen.”

Die samenwerking is precies waar het in Twente om draait. Onder de vlag van de Twentse Belofte trekken onderwijs, gemeenten en instanties samen op om jongeren op tijd in beeld te krijgen.
Geen grote beloften, maar doen wat werkt. Samen zorgen dat er een vangnet voor jongeren staat. Want ja, de problemen zijn soms pittig. Het gaat heus niet altijd goed, en er valt nog veel te verbeteren. Maar elke keer dat er iemand naast een jongere blijft staan, in plaats van door te verwijzen, wordt er verschil gemaakt. Tot iemand zelf weer verder kan.

“Als we het samen doen, kunnen we ervoor zorgen dat dat oog van de orkaan groter wordt,” zegt Ben tot slot. “Zodat jongeren steeds vaker meemaken dat het even windstil is. Dat ze gezien worden, gehoord worden. En dat de zon weer een beetje schijnt.” 

Wil je meer weten over de inhoud van de bijeenkomst? Lees hier meer!