Melanie uit Vriezenveen straalt als ze over haar werk praat. Sinds augustus 2023 werkt ze als onderwijsondersteuner bij de afdeling Haarverzorging van ROC van Twente in Almelo. “Ik voel me hier echt gezien,” zegt ze met een glimlach. Die woorden betekenen veel. Want haar weg naar dit punt was niet vanzelfsprekend.
Melanie begon ooit met de ambitie om met kinderen te werken. Ze heeft eerst haar opleiding Helpende Ouderenzorg niveau 2 afgerond, maar merkte dat het toch niet helemaal was wat zij echt wilde. Dankzij ROC van Twente kreeg ze de kans om een niveau 3 opleiding te doen in de kinderopvang, maar dat liep anders dan verwacht. “De laatste stage van de opleiding was op een kinderdagverblijf. In het begin ging het prima, ik haalde goede cijfers, was gemotiveerd en had mijn stagemap helemaal afgerond. Maar vlak voor mijn eindbeoordeling moest ik ineens op een andere groep werken, met nieuwe kinderen en leidsters. Dit ging minder goed. Ze vonden dat ik het niet kon, terwijl mijn eigen begeleidster juist wel positief was.”
Melanie had haar eindgesprek maar dat gesprek ging anders dan ze hoopte. “Mijn begeleidster op stage stond achter me, maar toch waren ze niet overtuigd dat ik het kon en toen ging er ineens een streep door alles. Vier jaar studeren, zomaar weg. Dat was mentaal echt zwaar.” Melanie kreeg nog een kans via school bij een nieuwe stage en probeerde het opnieuw. Maar de begeleiding die ze nodig had ontbrak, de klik was er niet. “Toen dacht ik: dit wordt hem niet.”
Een diagnose die alles verklaarde
Na de moeilijke stages belandde Melanie een tijd thuis. “Dat was een hele nare periode,” vertelt ze. Ze wist niet goed hoe ze de draad weer op moest pakken. Melanie besloot om met haar huisarts in gesprek te gaan. “Ik wilde begrijpen waarom alles zo moeizaam ging.” Ze werd doorverwezen naar een psychiater voor onderzoeken. Ze kreeg de diagnose: autisme met lichte hoog gevoeligheid.
Melanie: “Alle puzzelstukjes vielen op hun plek. Het verklaart bijvoorbeeld dat ik soms dromerig overkom en waarom grote groepen zorgen voor overprikkeling.”
Via een coach van de gemeente en een loopbaancoach van ROC van Twente, ontdekte Melanie hoe ze haar toekomst zo goed mogelijk kon invullen. Samen hielpen ze haar om te ontdekken wat haar talenten zijn en waar ze tot haar recht komt. “Ik leerde om te kijken naar wat wél werkt, in plaats van wat niet lukt.”
Dankzij het doelgroepregister kon er gericht gezocht worden naar een passende werkgever. Het doelgroepregister is een lijst waarin mensen staan die extra ondersteuning kunnen gebruiken bij het vinden van passend werk. Werkgevers die iemand uit dit register aannemen, krijgen begeleiding en ondersteuning op maat, zodat werk voor iedereen toegankelijk blijft. Zo vond ze de vacature op haar oude school bij ROC van Twente in Almelo. Binnen een dag kreeg ze een aanbod en kon ze starten als onderwijsondersteuner bij de afdeling Haarverzorging.
Een werkdag die past bij Melanie
In haar werkdag doet Melanie van alles. Ze vult materialen aan, zorgt dat de werktasjes compleet zijn, helpt bij open dagen en examens en staat soms zelf model tijdens kleur- en knipoefeningen van studenten. Wat haar baan bijzonder maakt, is de ruimte die ze krijgt. “Ik heb aangepaste werktijden. Zo kan ik rustig opstarten en minder overprikkeld aan de dag beginnen. Dat helpt enorm.” Ze mag zelf aangeven wat ze nodig heeft. “Soms wil ik even alleen zitten in de pauze, soms juist samen met collega’s. Alles is goed. Ze kijken hier echt naar de persoon, niet alleen naar de functie. In de ochtend werk ik vooral met collega’s en studenten en in de middag zelfstandig. Ik heb vaste dagen vrij en ik kan mijn werk flexibel indelen als ik een afspraak heb. Ook mag ik muziek luisteren tijdens het werk. Dat houdt me rustig en geconcentreerd. Ik voel me echt gewaardeerd door al mijn collega’s.”
Méér dan haar diagnose
Melanie ís niet haar diagnose. Ze is veel meer dan dat. Toch hielp die diagnose haar om te begrijpen wie ze is en wat ze nodig heeft. “Dankzij de duidelijkheid snap ik mezelf beter. Ik weet nu waar mijn grenzen liggen, maar ook waar mijn kracht zit. Daardoor vond ik een plek die echt bij me past. Ik wil niet dat mensen me anders behandelen, ik wil gewoon mezelf zijn. En dat kan hier. Bij ROC van Twente voel ik me gezien en gewaardeerd. Ik mag bijdragen, op mijn manier. Dat voelt ontzettend goed.”
Melanie denkt mee over jongerenparticipatie
Naast haar werk als onderwijsondersteuner zet Melanie zich actief in binnen de Twentse Belofte, in de werkgroep jongerenparticipatie. Hier deelt ze haar ervaringen en denkt mee over hoe alle jongeren in Twente zo goed mogelijk duurzaam aan werk of een passende dagbesteding geholpen kunnen worden.
Dit artikel is geschreven door Isa Knol. Ze werkt bij de redactie van DWF Media en maakt ook deel uit van de werkgroep jongerenparticipatie.